Kundalini

Kundalini – od sanskryckiego kuṇḍalinī, „zwinięta w krąg” (od kuṇḍala, pierścień, zwój) – to według nauki jogi podstawowa energia człowieka. Jej obrazem jest „śpiący wąż”, który spoczywa zwinięty u dołu kręgosłupa. W Instytucie Kyborg to coś więcej niż pojęcie: jest w naszej nazwie – Kyborg oznacza Kundalini Yoga based Organisation. Opisujemy kundalini jako naukę doświadczenia starej tradycji, a nie jako wynik medyczny. O ośrodkach energii i ich wspólnym źródle, kundalini, D. Harald Alke sam zaznacza: „Nie można ich jeszcze bezpośrednio zmierzyć.”

Jest to nasze osobiste, światopoglądowe spojrzenie. Szanujemy, że wielu czytelników – także w tradycji chrześcijańskiej – patrzy na życie duchowe inaczej.

Czym jest kundalini?

„Kundalini jest podstawową energią każdej żywej istoty, która stanowi ogromny potencjał siły, w normalnym życiu spoczywa i zostaje w pełni aktywowana tylko w sytuacjach wyjątkowych albo przez celowe ćwiczenia.” Tak definiuje to pojęcie Energytraining. Jest wspólnym źródłem ośrodków energii, czakr, a – w pięknym obrazie z interpretacji tarota – „kundalini utrzymuje nas w ruchu, raz świadomie, raz nieświadomie”.

W naszym światopoglądowym przekonaniu jej rola sięga poza pojedyncze życie: jest energią, „która od czasu do czasu zostaje aktywowana, by powołać nas do życia, utrzymać przy życiu albo pewnego dnia przejąć nasze doświadczenia z tego wcielenia i przenieść je do innego ciała” (zob. Reinkarnacja).

Tradycja indyjska ujmuje to pole siły jako Śiwa-Śakti: „męsko-żeńską prasiłę wszechświata”. Śakti, żeńska, poruszająca siła, jest w tej nauce samą kundalini.

Jak wznosi się kundalini?

„Przez kręgosłup płyną najważniejsze kanały energii: ida, pingala i sushumna. Kanałem centralnym, sushumną, wznosi się kundalini.” Przechodzi przy tym przez czakry od miednicy aż do czubka głowy. Kto to przeżywa, często opisuje to cieleśnie: może się ona wznosić „jak gorący, jaskrawo jasny impuls przez nasz kręgosłup aż do ośrodka głowy. Odczuwa się to jako gorący strumień w plecach.” Inni czują impulsy ciepła w podbrzuszu, które przebiegają przez całe ciało.

Tradycja zna do tego bandhy, wewnętrzne „zamki”, którymi jogini kierują energią – przede wszystkim mulabandhę, po niemiecku „ściągnąć więź korzenia”, czyli łagodne napięcie dna miednicy.

Ważna jest różnica między krótkim przeżyciem a przemianą: człowiek może przeżyć „błysk kundalini” – albo otrzymać trwale „nową świadomość”. To drugie wymaga czasu. „Dziś wiem, że ta droga nigdy się nie skończy.”

Czym jest kundalini joga?

Kundalini joga to droga ćwiczeń nastawiona na tę energię. Łączy „ćwiczenia ciała (asany), ćwiczenia oddechowe (pranajama), medytacje z mantrą, cichą medytację, dharmajogę (służba bliźniemu, świadome i przykładne prowadzenie życia), karmajogę (przepracowanie własnej karmy)” – zob. Joga, Pranajama, Medytacja, Karma.

Kilka cech:

• W środku życia: „W tradycji kundalini jogi nie oczekuje się, że ktoś jako jogin albo fakir pójdzie w góry i odda się tam swoim ćwiczeniom.” Rodzina i praca należą do drogi – oraz: „Do kundalini jogi, tak samo jak do Energytraining, należy przyjęcie obowiązków społecznych.”
• Mantry: odgrywają dużą rolę, zwykle w sylabach z sanskrytu. Najbardziej znana to Sat Nam: „Sat = byt, istnienie. Nam = imię, coś rozpoznać i nazwać.”
• Oddech ognia: szybki, dyszący oddech przeponowy z akcentem na wydech – „Gdy pies szybko biegł, zatrzymuje się i zaczyna dyszeć. To właściwie jest już oddech ognia.”
• Obraz instrumentu: „Można słusznie powiedzieć, że metodą kundalini jogi nasze ciało zostaje nastrojone jak instrument.”
• Etyka nauczania: „Kundalini jogi naucza się dla indywidualnego doskonalenia, a nie dla zysku, prestiżu czy na pokaz.” Nauczyciel nie ma poganiać uczniów, lecz ich oświecać.

W Instytucie kundalini joga nie stoi sama. D. Harald Alke połączył ją z zen, którego uczył się u Roshiego Tetsuo Nagayi: „Przypomina to belkę wagi. Na jednej szali znajduje się kundalini joga, na drugiej ZEN.”

→ Więcej o metodzie, tak jak jest nauczana w Instytucie: Energytraining.

Czy przebudzenie kundalini jest niebezpieczne?

Uczciwa odpowiedź własnego dorobku brzmi: zależy to od przygotowania. „Jeśli są Państwo przygotowani i nie blokują się, jest to cudowne. Jeśli jednak ktoś zostanie spontanicznie zaskoczony takimi stanami, może to prowadzić do uczuć podobnych do paniki.” Oraz: „Bez wcześniejszej wiedzy człowiek może zostać przez to całkowicie zdezorientowany.”

Dlatego do tej drogi należą:

1. Wiedza. „Wiedza o tych sprawach jest już ochroną przed duchowym zamętem.”
2. Odpowiedni nauczyciel. „Wybrana metoda musi pasować do ucznia, a nauczyciel musi pasować do Ciebie!”
3. Sprawdzone serie ćwiczeń zamiast własnych eksperymentów – metody należy ćwiczyć tak, jak zostały ustalone „na podstawie długich doświadczeń”; bez ambicji i przymusu.
4. Uziemienie. „Powinniśmy więc w centrum naszych starań rozwijać dalej obecne życie.”
5. Brak oczekiwań. „Nie musi tak być u każdego człowieka. Wielu moich uczniów nie ma żadnych tego rodzaju przeżyć.” Oraz: „Oczywiście nie jest to obowiązek.”

Literatura fachowa, którą Instytut sam przywołuje, szczegółowo opisuje silne cielesne i psychiczne zjawiska towarzyszące przebudzeniu kundalini – na przykład Lee Sannella i John White. Kto doświadcza utrzymującego się obciążenia, powinien skorzystać z opieki lekarskiej lub psychoterapeutycznej; praktyka duchowa jej nie zastępuje.

Skąd pochodzi ta tradycja?

Kundalini to pojęcie tantry i hatha-jogi; na Zachodzie stało się znane przede wszystkim dzięki The Serpent Power (1919) Arthura Avalona, za którym stał brytyjski sędzia Sir John Woodroffe – według D. Haralda Alke są to „do dziś jedyne w swoim rodzaju cenne i poważne przekłady”. Kundalini jogi jako osobnej drogi ćwiczeń uczył na Zachodzie od 1969 roku Yogi Bhajan; był nauczycielem, u którego uczył się D. Harald Alke, i jemu ten kierunek zawdzięcza nacisk na medytację z mantrą i na ciało energetyczne.

Także przyrodnicy traktowali doświadczenie kundalini poważnie, nie potwierdzając go: fizyk Carl Friedrich von Weizsäcker napisał w 1971 roku wstęp do książki indyjskiego autora Gopiego Krishny o jego przeżyciu kundalini – i nazwał go, w wolnym przekładzie, nie zawsze kompetentnym analitykiem, ale naocznym świadkiem prawdy, którą reprezentuje.

Inne kultury kładą inne akcenty, a my stawiamy je obok siebie, jako równorzędne: „Tak samo dla Japończyków czy Chińczyków ośrodek hara, 3. czakra z jej światową mocą, jest o wiele ważniejszy niż 4. czakra, którą podkreślają jogini kundalini.” Także w odniesieniu do chrześcijaństwa D. Harald Alke nie widzi „żadnego konfliktu, tylko różnice w metodzie, nie zaś w sensie czy celu”. Tobias Alke opisuje duchowość w tym sensie jako bezwarunkowe podążanie własną drogą – tak, jak przekazuje to tradycyjna kundalini joga.

Skąd Instytut Kyborg ma swoją nazwę?

„26.1.1976 uczestniczyłem w moim pierwszym kursie kundalini jogi w niedawno założonym aśramie w Hamburgu.” Od tej pory D. Harald Alke ćwiczył każdego ranka półtorej godziny kundalini jogi, godzinę medytacji z mantrą, a wieczorem cichą medytację. Wspomnienie z tamtego czasu: „Był koniec stycznia w Hamburgu, zimno, ale promieniowałem takim wewnętrznym ciepłem, że mogłem chodzić w samej koszuli, a i tak było mi prawie za ciepło.”

W 1980 roku nauczyciel zachęcił go do otwarcia własnego ośrodka. Nazwę znalazł w 1985 roku w sposób, który pasuje do rzeczy: „Podczas wizyty w Amsterdamie medytowałem nad tym zadaniem i w mojej głowie powstało słowo Kyborg.” Znaczenie przyszło dopiero potem: „Dopiero jakiś czas później, w innej medytacji, uświadomiłem sobie, że słowo Kyborg ma być skrótem od »Kundalini Yoga based Organisation«.” W tym samym roku założono Instytut.

Na potrzeby własnego nauczania przetłumaczył później „kundalini jogę” na Energytraining – ponieważ wokół obcej nazwy krążyło wiele plotek. Jego komentarz: „Zabawne, jak ludzie kierują się etykietą.” Droga jest przekazywana według obrazu złotej nici: „Tak mistrzowie dają uczniom do ręki złotą nić, którą sami przez kilka lat trzymali i za którą podążali, a uczniowie będą za nią podążać dalej, staną się mistrzami i przekażą ją dalej.”

Anegdotę z pierwszego roku ćwiczeń opowiada stanowisko Twórca pogody (1976). Pokrewne hasła: Energia życiowa, Prana, Czakry, Joga.

Wskazówka: To hasło przedstawia duchowe, światopoglądowe spojrzenie i nie jest poradą medyczną. Opisuje doświadczenia przeżywania i świadomości, a nie działanie lecznicze, i nie zastępuje lekarskiej diagnozy ani leczenia.

Więcej od Instytutu Kyborg w wyszukiwarce Google — Preferowane źródło w Google↗

Autor: D. Harald Alke, Tobias O. R. Alke