Feng Shui

Feng Shui (dosłownie „wiatr i woda”) to licząca ponad 2500 lat chińska nauka o świadomym kształtowaniu przestrzeni życiowej – tak, by wzmacniać energię sprzyjającą, a osłabiać obciążającą. W Instytucie Kyborg traktujemy feng shui poważnie, zajmujemy jednak jasne, osobiste i światopoglądowe stanowisko: zamiast przejmować obce dogmaty, warto rozwijać samodzielne, europejskie feng shui.

Czym jest feng shui – i dlaczego szkoły są niezgodne?

Już wewnątrz tradycyjnego feng shui nie ma zgody: wiele reguł jest spornych między mistrzami, niejedno otwarcie sobie przeczy. Nie jest to dla nas wadą, lecz wskazówką – mianowicie, że chodzi o wyrosłe doświadczenie, a nie o ścisłą naukę. Także wszystkie inne kultury znały świadome kształtowanie swoich budowli i świątyń; w Europie germańskie i celtyckie odpowiedniki zaginęły w znacznej mierze wraz z chrystianizacją, podczas gdy chrześcijańscy budowniczowie stworzyli później własne porządki (można pomyśleć o Wersalu albo Sanssouci).

Feng shui i Vastu Shastra – dwie niezależne drogi

Feng shui to nauka chińska: jej świat obrazów – Yin i Yang, Pięć Przemian, „żyły smoka” i formy gór, orientacja wedle Gwiazdy Polarnej, później kompas luopan – jest głęboko zakorzeniony w chińskiej kosmologii.

Także Indie znają bardzo dawną naukę o harmonijnym budowaniu i zamieszkiwaniu: Vastu Shastra z kręgu Wedy, z Vastu-Purusza-Mandalą i silniejszym nastawieniem na słońce i księżyc. Obie tradycje zajmują się tym samym podstawowym pytaniem – jak kształtować przestrzenie w zgodzie z siłami natury – lecz w naszym ujęciu są to dwa niezależne, pokrewne równoległe rozwoje, nie jedno wywiedzione z drugiego. Bezpośrednie wywodzenie jednego systemu z drugiego nie jest historycznie udokumentowane.

Ciekawsze niż pytanie o pochodzenie są dla nas odmienne akcenty: chińskie feng shui jest silnie nastawione pragmatyczno-mentalnie i wyraźnie zmierza ku działaniu i sukcesowi w życiu zewnętrznym. Indyjska Vastu Shastra podkreśla raczej wewnętrzne doskonalenie i ramę duchowo-etyczną. Dla nas są to podejścia równorzędne, jedynie różnie rozłożone – kto rozpatruje oba obok siebie, zyskuje bogatszy obraz, nie ogłaszając jednego zwykłym odgałęzieniem drugiego.

Kto chce zrozumieć feng shui, lepiej więc niech patrzy na jego indyjski korzeń, zamiast brać chiński produkt końcowy za oryginał.

Jak konkretnie pracujemy z feng shui?

Stosujemy je. Już w 1996 roku w książce „Energiepyramiden verändern die Welt” D. Harald Alke opisał, jak bagua – ośmiokątna mandala rozkładu energii, symbol yin-yang otoczony ośmioma znakami I Cing – łączy się z Piramidą Energetyczną Horusa: obie ustawia się według kompasu, a ponieważ piramida ośmioma narożnikami dokładnie odpowiada bagua, jedno można położyć pod drugim (szczegółowo w stanowisku Piramidy energetyczne i feng shui).

Wiele w tradycyjnym feng shui wiąże się z 2500 latami chińskiego sposobu życia: inną moralnością, innym pragmatyzmem, innym gustem. Kto przenosi je jeden do jednego, łatwo dochodzi do rozwiązań, które tutaj wydają się obce. To nie jest wada nauki, lecz zwykła praca przekładu między kulturami: przejmuje się zasadę i znajduje dla niej własną formę.

Które praktyczne reguły działają wszędzie?

Niektóre zalecenia są sensowne ponad kulturami, bo po prostu mają do czynienia z dobrym samopoczuciem i zdrowym rozsądkiem:

• Mieć coś pięknego w polu widzenia – na przykład widok na ogród – a zarazem móc widzieć wejście (czuje się bezpieczeństwo).
• Zadbać o dobrą wentylację; zapachy z kuchni i łazienkę zamknąć przestrzennie.
• Roślinami i wodą wnieść życie do przestrzeni – symbolami witalności i pełni, w których spotykają się psychologia i feng shui.

Takie reguły można spokojnie stosować. Rozstrzygające jest, by postępować z cierpliwością i wyczuciem, a nie ze sztywnymi tabelami.

Tradycja mistrzów – i własny osąd

Tradycyjne feng shui przekazywane jest w dużej mierze jako nauka szkoły, związana z rodzinami i mistrzami. Powody danego zalecenia nie zawsze bywają ujawniane – jak w wielu dawnych tradycjach rzemiosła i wiedzy, w Europie nie inaczej niż w Chinach.

Nasze stanowisko nie jest krytyką nauki, lecz regułą skierowaną do nas samych: co stosujemy, powinniśmy rozumieć. Kto urządza według cudzej tabeli, nie czując, co robi z nim wnętrze, nic nie zyskał – z jakiejkolwiek tradycji ta tabela pochodzi. Pewniejsza od przynależności do szkoły jest osobista wrażliwość i gotowość do kształcenia własnego osądu.

Dotyczy to również nas: nasze własne zalecenia należy badać tak samo.

Nasza droga: europejskie feng shui

Zamiast kopiować obce dogmaty, opowiadamy się za szkoleniem własnego postrzegania. Ponieważ:

„To nie my jesteśmy produktem otoczenia, lecz nasze otoczenie jest produktem naszych myśli i uczuć! Kształtujemy ten świat wedle naszej świadomości!”

A ponieważ postrzeganie jest ćwiczeniem, obowiązuje dla nas:

„Wszelkiego rodzaju studium intelektualne raczej oddala nas od własnej intuicji, niż nas do niej zbliża.”

Celem jest, by każdy dobrze się poinformował, wytrenował swoje postrzeganie sensytywne, a potem ukształtował własny teren albo własne mieszkanie wedle własnych wewnętrznych potrzeb – swobodnie i bez uzależnienia od mistrza.

Jak szkolić własne postrzeganie?

Pomocnymi drogami są w naszym doświadczeniu pranajama (świadomy oddech), medytacja oraz Energytraining (zob. metody); do harmonizacji przestrzeni może przyczynić się Piramida Energetyczna Horus. Jest to duchowa zachęta, a nie obietnica uzdrowienia. Pokrewnej wiedzy tła dostarcza leksykon pod hasłami energia życiowa, czakry oraz ezoteryka.

Uwaga: tekst ten oddaje osobiste, światopoglądowe spojrzenie i nie jest poradą medyczną.

Autor: D. Harald Alke