Hara
Hara jest w japońskim zen „środkiem” człowieka: ośrodkiem energetycznym w podbrzuszu, nieco poniżej pępka. Dosłownie hara oznacza „brzuch” – chodzi jednak o duchowy ośrodek w ciele, o miejsce, z którego człowiek działa spokojnie, w skupieniu i mocno stojąc. W tradycji kundalini jogi hara odpowiada 3. czakrze, ośrodkowi pępka, ośrodkowi woli i energii do działania.
Hara a 3. czakra
Hara i 3. czakra to w naszym ujęciu dwie nazwy tego samego ośrodka. Uderzające jest to, jak różnie kultury go ważą: Japończycy i Chińczycy przypisują harze – ośrodkowi osobistej siły i siły woli – wielkie znaczenie, podczas gdy jogini kundalini podkreślają raczej ośrodek serca (4. czakrę). Hara jest siedzibą zdolności przeprowadzania swoich zamierzeń i energii do działania – owej energii, którą wnosimy nasze zamiary w świat (więcej tła pod hasłami system czakr, kundalini oraz energia życiowa).
Odnaleźć środek – skupienie
W zen chodzi mniej o teorię, a bardziej o doświadczenie własnego środka. D. Harald Alke opisuje spotkanie z mistrzem zen Roshim Tetsuo Nagayą: jednym drobnym ruchem dłoni pomógł mu on złożyć ręce przed podbrzuszem, objąć harę – 3. czakrę – i ją poczuć. „Skupiłem się w swoim środku. To wytworzyło ten wewnętrzny spokój”. Jest to doświadczenie osobiste – dobrze pokazuje jednak, o co chodzi: nie o pojęcie, lecz o odczuwalny stan zebrania.
Proste ćwiczenie, by wypróbować to samemu:
- Usiąść prosto, ramiona luźno, klatka piersiowa lekko otwarta.
- Złożyć dłonie na podołku w krąg; mały palec dotyka brzucha tuż nad pępkiem, czubki kciuków się stykają.
- Spokojnie oddychać do podbrzusza – wystarczy kilka minut.
Już po krótkim czasie pojawia się u wielu uczucie spokoju i mocnego stania. Jest to ćwiczenie na skupienie i dobre samopoczucie – nie metoda lecznicza.
Nasze ujęcie
W naszym ujęciu człowieka, który „spoczywa w swoim środku”, trudniej wytrącić z toru. Kto czuje swoją harę, działa raczej z własnej siły niż z pośpiechu czy presji. Praca z własnym środkiem jest dlatego dla nas rdzeniem każdego skupienia – pokrewna medytacji i świadomemu obchodzeniu się z własną energią. Jest to osobiste spojrzenie światopoglądowe, a nie obietnica medyczna.
Pojęcia pokrewne
- System czakr – hara jako 3. czakra w przeglądzie siedmiu ośrodków
- Kundalini – siła życiowa działająca poprzez czakry
- Energia życiowa – subtelne pojęcie podstawowe za tym stojące
- Medytacja – drogi do odnalezienia własnego środka
Najczęstsze pytania
Czym jest hara – w prostych słowach?
Hara jest w japońskim zen „środkiem” człowieka: ośrodkiem energetycznym w podbrzuszu, nieco poniżej pępka. Kto tam spoczywa, czuje się zebrany i mocno stojący. W tradycji jogi odpowiada to 3. czakrze.
Czy hara to to samo co 3. czakra?
W naszym ujęciu tak – to dwie nazwy tego samego ośrodka. W kundalini jodze nazywa się on 3. czakrą (ośrodek pępka, siedziba woli i energii do działania), w zen harą. Tradycje japońska i chińska podkreślają ten ośrodek szczególnie mocno.
Jak odnaleźć swój środek (swoją harę)?
Prosta droga: usiąść prosto, ułożyć luźno dłonie na podołku w krąg tak, by mały palec dotykał brzucha tuż nad pępkiem, i spokojnie oddychać do podbrzusza. Już po krótkim czasie pojawia się często uczucie spokoju i skupienia.
Historia zmian · ostatnia aktualizacja
- — Pierwsza wersja polska hasła.
Źródła
- D. Harald Alke: Energytraining, tom 1 i 2. Instytut i Wydawnictwo Kyborg – o harze jako 3. czakrze, o skupieniu w środku oraz o ułożeniu dłoni i oddechu. ISBN tomu 2: 3-924722-02-1. Wpis w Niemieckiej Bibliotece Narodowej
- D. Harald Alke: Mahatma (wspomnienia). Instytut i Wydawnictwo Kyborg – o spotkaniu z mistrzem zen Roshim Tetsuo Nagayą i o doświadczeniu własnego środka.
- D. Harald Alke: Gesundheitslexikon. Obszerne przedstawienie tematów istotnych dla zdrowia oraz metod terapeutycznych; zebrane, nakładające się doświadczenia z około 30 lat poradnictwa życiowego. Instytut Kyborg.
Autor: D. Harald Alke