Energetyczne postrzeganie siebie
Energetyczne postrzeganie siebie oznacza wyćwiczoną zdolność świadomego zauważania subtelnych odczuć cielesnych – ciepła albo chłodu, lekkiego mrowienia, rodzaju rezonansu w ciele, tak jak opisywane są one w wielu tradycjach duchowych i światopoglądowych. Hasło to objaśnia pojęcie neutralnie i w oderwaniu od poszczególnych metod czy produktów.
Przedstawione tu treści oddają spojrzenie duchowe i osobiste doświadczenie i nie są wypowiedzią medyczną.
Czym jest energetyczne postrzeganie siebie?
Chodzi – w logice danej tradycji – o uwagę skierowaną ku subtelnym odczuciom, które można obserwować u samego siebie. Nawiązuje ona do wyobrażenia energii życiowej (zależnie od kultury nazywanej praną albo chi), oznacza jednak nie naukę o niej, lecz własne postrzeganie. Istotne jest właściwe umiejscowienie: rzecz dotyczy doświadczenia i wykładni, a nie wielkości pomiarowej dowiedzionej naukowo ani diagnozy medycznej.
Doświadczać zamiast wierzyć
Rdzeniem tego pojęcia jest pewna postawa: nie wierzyć, lecz samemu postrzegać. Kto mocno postanawia sobie, że musi mieć całkiem określone, gdzieś przeczytane odczucie, często zasłania sobie widok na to, co rzeczywiście się pokazuje – być może w całkiem innym miejscu ciała. Także zbyt silne chcenie może blokować postrzeganie. Pomocne jest zatem kierowanie uwagi z dala od wymuszania, ku spokojnej obserwacji.
Jak szkolić postrzeganie?
Postrzeganie daje się rozwijać przez proste ćwiczenie. Znany przykład bez żadnych pomocy: trzymać obie dłonie równolegle przed ciałem, wyobrazić sobie między nimi „kulę energii”, lekko rozsuwać i zsuwać dłonie, oddychając przy tym spokojnie. Wielu uczy się w ten sposób zauważać subtelne odczucia między dłońmi. Takie ćwiczenia opisywane są jako drogi szkolenia własnej uwagi – nie jako metoda lecznicza.
Pokrewnymi drogami są świadome prowadzenie oddechu (pranajama), medytacja oraz metody relaksacyjne, takie jak trening autogenny. W kręgu Instytutu Kyborg postrzeganie ćwiczone jest między innymi w Energytrainingu.
Co to ma wspólnego z rezonansem?
Często opisuje się, że postrzegane odczucia wypadają różnie zależnie od człowieka, miejsca i chwili – raz jako ciepło, raz jako mrowienie, raz jako rodzaj rezonansu. Ta różnorodność należy do rzeczy: nie ma ustalonego wyniku, rozstrzygająca jest własna obserwacja. Przy kształtowanych obiektach, takich jak Piramidy Energetyczne Horus, ludzie relacjonują takie postrzeżenia – jako doświadczenie, które robi się samemu, a nie jako obiecane działanie.
Najczęstsze pytania
Czym jest energetyczne postrzeganie siebie?
Chodzi o wyćwiczoną zdolność świadomego zauważania subtelnych odczuć cielesnych – na przykład ciepła, chłodu, mrowienia albo rodzaju rezonansu – tak, jak opisywane są one w tradycjach duchowych. Rzecz dotyczy własnego doświadczenia i uwagi, a nie działania dowiedzionego medycznie czy fizycznie.
Czy muszę w coś wierzyć, żeby coś postrzegać?
Nie. Kto upiera się przy określonym, wcześniej przeczytanym odczuciu, raczej blokuje własne postrzeganie. Nie chodzi o wiarę, lecz o własną, bezpośrednią obserwację – z otwartym wynikiem.
Czy każdy człowiek może się tego nauczyć?
Postrzeganie daje się ćwiczyć – na przykład przez pracę z oddechem, spokojną uwagę i proste ćwiczenia postrzegania. Jak wyraźnie i w jakiej formie ktoś coś postrzega, jest indywidualnie różne; nie ma jednoznacznie właściwego odczucia.
Czy energetyczne postrzeganie siebie działa medycznie?
Chodzi o pewną formę postrzegania i samoobserwacji, a nie o metodę leczniczą. Wypowiedzi na ten temat należy rozumieć jako spojrzenie duchowe i osobiste doświadczenie, a nie jako obietnicę medyczną.
Historia zmian · ostatnia aktualizacja
- — Pierwsza wersja polska hasła.
Autor: Tobias O. R. Alke